آسمونی
 

بغض هایم آنقدر حجیم شده اند که به یک جمله


یک طعنه


حتی یک نگاه


آسمان هم از دیروز


عزای فردا را گرفته


کاش به اندازه بغض های من ببارد این آسمان


کاش آنقدر ببارد که هر چه من است بشوید


خسته ام از هر چه حجم است


من فردا به استقبال خلاء خواهم رفت


شادی ام را می شکنی


که با تکه های آن چه بسازی؟


گيرم زخمی تازه


ميان اين همه زخم

 

?نوشته:جمال | در جمعه ۱٩ اسفند ۱۳۸٤ | پيام هاي ديگران ()