آسمونی
 

نه غم را در چشمانم دید

نه خستگی را

تنها لحظه ای ایستاد

و مرا با یکنفر که اصلا شبیه من نبود

اشتباه گرفت.

 سعی می کنم

از این درد نمیرم.

ماهی قرمز ها

زنده بودنشان را

مدیون خط بسته ی دایره ی حوض هستند

و کنجکاوی

از جنس کنجکاوی ماهی سیاه کوچک

برای رسیدن به آن طرف خط بسته ی دایره ی حوض،

به مرگ

روی کاشی خشک حیاط منجر خواهد شد
تمام دیوارها می دانند

سکوت

هر چیزی را سخت می کند
این غم ساده ای که به رویت نشسته

از همین درد تازه است

 که این روزها فهمیده ای

دیگر هیچ چیز

حتی مرگ

تو را نجات نخواهد داد.

 تو تلخ نیستی

حقیقت تلخ است.

?نوشته:جمال | در جمعه ۱۸ فروردین ۱۳۸٥ | پيام هاي ديگران ()