آسمونی
 

یکی بود یکی نبود زیر گنبد کبود

                      یکی مثل من عاشق یکی مثل تو بود

اومد که فریاد بزنه اما دیگه نایی نداشت

                     خواست بمونه پیش اش ولی تو قلب اون جایی نداشت

آی دختره آی بی وفا آی تو که تنهام می زاری

                    تو قاب عکست جای من عکس کی رو می خوای بزاری

برو برو که مثل تو زیاد تو دنیا واسم

                  برو برو ولی بدون که تا ابد جایی نداری تو دلم

زدم به سیم آخر رو گفتم ولش کن بی خیال

                 اون واسه من یار نمیشه بی خیال این عشق محال

گفتم توی مرام ما منت کشی نیست با مرام

                  می خواد بره خوب به درک همینه که هست ختم کلام

?نوشته:جمال | در جمعه ٢ تیر ۱۳۸٥ | پيام هاي ديگران ()