ماه من ! دل به غم دادن و از یاس سخن ها گفتن کار آنهایی نیست که خدا را دارند...

ماه من !غم و اندوه اگر هم روزی مثل باران بارید یا دل شیشه ای ات از لب پنجره عشق زمین خورد و شکست

با نگاهت به خدا چتر شادی وا کن

و بگو با دل خود که خدا هست خدا هست!

او همانی است که در تارترین لحظه شب راه نورانی امید نشانم می داد....

او همانی است که هر لحظه دلش می خواهد همه زندگی ام غرق شادی باشد...

ماه من! غصه اگر هست بگو  تا باشد!

معنی خوشبختی بودن اندوه است...! 

این همه غصه و غم این همه شادی و شور چه بخواهی و چه نه!میوه یک باغند

همه را با هم و با عشق بچین

ولی از یاد مبر ٬

پشت هر کوه بلند سبزه زاری است پر از یاد خدا!

و در آن باز کسی می خواند

که خدا هست و خدا هست

و چرا غصه؟!چراااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

/ 0 نظر / 2 بازدید